Het wetenschappelijk onderzoek naar Noni is al meer dan 2000 jaar aan de gang.
Om de waarde van het moderne onderzoek te begrijpen moeten we beginnen bij de oorspronkelijke bewoners van de Stille Zuidzee.
Hun manier om uit te vinden welke planten, vruchten en welk voedsel hen beter maakten en waar ze ziek van werden was weliswaar niet zo vooruitstrevend als de onze tegenwoordig, toch wisten ze dat Noni een speciale plant was en gebruikten ze deze als hulp bij hun gezondheidsproblemen.
Ze hielden nauwgezet verslagen bij over de groei van Noni, van bloesem tot rijpe vrucht precies noterend wanneer de vrucht moest worden geplukt om het beste resultaat te krijgen. Deze aantekeningen – van de oude Tahitianen uit Frans Polynesië – zijn gebruikt bij het vaststellen van moderne methodes.
Ze waren gedetailleerd genoeg om te weten hoe je de vruchten moet oogsten en verwerken om zo goed mogelijke non producten te krijgen.
In de tweede helft van de achttiende eeuw ontdekten kapitein Cook en andere ontdekkingsreizigers uit de West de eilanden in de Stille Zuidzee.
Zij gingen aan land en leerden zo Noni kennen en de vele manieren waarop de vrucht werd gebruikt.
De geschiedenis laat zien dat wetenschappers in de beginjaren van de negentiende eeuw enkele beperkte studies hebben verricht over de Noni vrucht maar het duurde nog 150 jaar voordat Noni weer een onderwerp voor onderzoek werd. In 1943 – ik heb dit al eerder aangegeven – bestudeerden onderzoekers uit het leger van de Verenigde Staten de planten en vruchten uit de Stille Zuidzee voor een handboek over de kunst van het overleven.
Noni werd door hen veilig bevonden en opgenomen in dit handboek.
In de negentiger jaren is het werkelijke onderzoek naar Noni begonnen.
In 1993 kregen de voedseldeskundigen John Wadsworth en Stephen Story Noni in handen en hoorden dat de vrucht, hoewel hij er oneetbaar uitzag, gedurende duizenden jaren als voedsel en medicinaal kruid was gebruikt door de bewoners van de Stille Zuidzee eilanden.
Hun studies leidden hen naar dr. Ralph Heinicke, die in de vijftiger jaren xeronine had ontdekt tijdens het bestuderen van de helende eigenschappen van de ananas.
De introductie van Tahitian Noni sap in 1996 had de openbaarmaking van de geheimen van de Noni vrucht tot gevolg. De studies toonden aan dat Noni rijk is aan voedingssupplementen en identificeerden vele belangrijke verbindingen in Noni, die eveneens duidelijk maakten dat Noni rijk is aan antioxidanten.
Team Minderpijn.
Reacties
Een reactie posten